اشکال و نمادها

مربع:

مربع نموداری از استواری، مردانگی، سکون، منطق و معرف زمین است. در عین حال مربع نمادی است از جهان مخلوق، نیز مبین کشتزار، حصار، پنجره و جان پناه است.

شکل مربع از چهار ضلع برابر تشکیل شده است. هر یک از این چهار ضلع می‌تواند نمایانگر:

افلاطون شکل مربع را زیبا به معنی مطلق ان می‌داند و ابویعقوب عدد چهار را کاملترین رقم می‌شناسد. زیرا به تعداد حروف الله: ا ل ل هـ است.

دایره:

اگر قبول کنیم که مربع نمادی از مکان است، دایره نمادی از حرکت و زمان است. در عین حال دایره نمادی است از آسمان، عالم ملکوت، حرکت اجرام سماوی در حول محوری دوار و سیار و نیز نمادی است از جهان معنوی و متعال.

همچنین:

از زمان‌های بسیار دور، شکل دایره در نماد یین مظهر تاریکی و یانگ، مظهر نور در فرهنگ چین مطرح بوده است.

گفته شده است که دایره بیش از هر شکل مصنوع دیگر مبین حرکت است و چنانچه زمانی ابزار متحرک مافوق سرعت صوتی ابداع شود که چرخ به طور مستقیم در پویایی آن نقشی نداشته باشد، باز این نچرخش سریع و بی وقفه‌ی توربین‌ها و بلبرینگ‌ها خواهد بود که موجب جنبش و حرکت خواهند شد.

مثلث:

مثلث نمادی است از ایستایی و توازن. نیز نمادی است از زهدان، شعارهایی نظیر گفتار نیک، پندار نیک، کردار نیک و پدر، پسر و روح‌القدس و یا سه رنگ اصلی: آبی زرد، قرمز در این رابطه قرار می‌گیرند. از ترکیب سطوح سه‌گانه‌ی اصلی (مربع، دایره و مثلث) شکل‌های بی‌شماری پدیدار می‌کردند که دستمایه و ابزاری برای ایجاد فضا توسط هنرمندان است.

بیضی:

از اشکال هندسی که از نظر حالت به دایره و خصوصیات‌ آن نزدیک می‌باشد.